Haar naam

Eline

Uitbreiding van Ele of Elia, of een vervorming van Helena. Mogelijk is het voorkomen van de naam beïnvloed door de roman `Eline Vere' van Louis Couperus.

Helena

Oorspr. een Gri. naam met de betekenis `fakkel', dus `de stralende', de schitterende'. De naam is verwant met hèlios (ouder èëlios) `zon' en selènè `maan', afgeleid van een wortel S(a)uel `branden'. In de Gri. mythologie was Helena de vrouw van Menelaos, koning van Sparta. Zij gold als de mooiste vrouw in de Gri. oudheid. Doordat Paris haar schaakte, ontstond de oorlog tegen Troje. Een m. Helenus komt in de `Ilias' voor als de naam van een koningszoon. Zijn naam bleef bekend in het Westen doordat Vergilius in het derde boek van de `Aeneis' hem ten tonele voert als koning en als echtgenoot van Andromache. De naam verbreidde zich echter door St.-Helena, Romeins keizerin, geb. ca. 255. Zij was de vrouw van keizer Constantius Chlorus en de moeder van Constantijn de Grote (geb. 274). Om haar persoon ontstonden verschillende legenden. Zij is in Palestina geweest en zij zou de resten van het kruis van Christus hebben gevonden. Zij stierf ca. 330, waarschijnlijk in Rome; kerk. feestdag: 18 aug. Haar relikwieën zouden in 841 à 842 in Hautvillers terechtgekomen zijn. Vandaaruit verbreidde zich althans haar grote verering en daarmee haar naam. Dat gebeurde zo snel dat hij nog in de Arthur-sagen terechtkwam en wel in de vorm Elaine. In het Iers werd de naam Aileen of Eileen. Socin vermeldt Helena, 1073; Rijnland 1135 (Littger 181, hij acht aanpassing aan een Germ. naam nog mogelijk); afgezien van een incidenteel geval (Helena van Bronckhorst, 1273/8, Ned. L. 1957, 67) komt de naam hier vóór de 16e eeuw niet algemeen voor.